سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
276
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
نفيه بأول مرة ، لرواية عبد اللَّه بن سنان عن أبي عبد اللَّه عليه السلام و وافقه المفيد على ذلك إلا أنه جعل النفي في الثانية مبحث قيادت و طريق ثبوت و بيان حد آن شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : قيادت عبارت است از اينكه شخصى بين دو فاعل عمل فحشاء را جمع نموده و وساطت كند . و اين فعل از دو راه ثابت مىشود : الف : شخصى كه كامل و مختار بوده خود به آن اقرار كند . ب : دو مرد عادل به آن شهادت دهند . و امّا حدّ آن : حدّ در قيادت عبارتست از هفتاد و پنج تازيانه اعمّ از آنكه فاعل آزاد بوده يا عبد باشد ، مسلمان بوده يا كافر باشد ، مرد بوده يا زن باشد . ولى برخى از فقهاء فرمودهاند : غير از هفتاد و پنج تازيانه سر او را بايد تراشيد و در شهر گرداند و سپس در همان مرتبه اوّل كه باينعمل مبادرت ورزيد از آن بلد تبعيدش نمود . شارح ( ره ) در ذيل [ الجمع بين فاعلى الفاحشة ] مىفرماين : عمل [ فاحشه ] مانند زنا و لواط و سحق ، بنابراين كسى كه بين زن و مرد وساطت كند تا آنها را بر عمل زنا جمع نموده يا سعى در اجتماع دو مرد كرده تا بدينوسيله عمل لواط در خارج تحقق يابد و يا آنكه